#مردم همیشه در صحنه،
یعنی #رابعه_اسکویی بره خارج سوژش میکنن،
برگرده سوژش میکنن،
فقط نمیدونم چرا اینقدر مینالیم که "چرا اینقدر #تنفر در جامعه موج میزنه؟"
خب چون رفتارمون تنفربرانگیزه، چون نگاهمون به همدیگه، به چشم سوژه خنده و تمسخره!
روز میگیم "همرو #قضاوت_نکنیم"،
شب با قساوت تمسخر میکنیم.
شخصی به هر دلیلی، تصمیم اشتباهی گرفته و حالا داره سعی میکنه که اشتباهشو جبران و اصلاح کنه تا جایی که در توانشه،
اما ما به جای اینکه کمکش کنیم،
تحقیر و تمسخرش میکنیم.
یه وقت هست شخصی #خیانت_ملی یا فعالیتی خطرناک علیه #منافع_ملی، #امنیت_ملی، #جاسوسی و امثالهم رو انجام داده، خب حسابش کاملا جداست و ترحّمی نباید در کار باشه،
اما یک #بازیگر که از #جم خسته شده و برگشته، شرایط سختی رو گذرونده، قابل ترحّمه، اما نه تمسخر!
البته بدیهی هست که بازگشت مجدد و اجازهی ورود ایشون به #سینما و مجموعههای #صدا_و_سیما، کاملا بحثی جداست و تصمیم دربارش به این سادگی نیست،
ولی دغدغه و مسألهی نگارنده در این مطلب،
رفتار اجتماعی خود ما مردم و جامعه با این اتفاقات و این افراد هست که متأسفانه اصلا قابل دفاع نیست.
انگار میمیرم اگر #شهوت_تمسخر و #شهوت_تحقیر مون رو مهار کنیم.
#آدم_باشیم!
منبع : حامیان ولایت
